غزل
2008-06-02 18:28:52
خړې مرغۍ چا وېل مینې دي، دمار په سترګو موږه هم دار ته غاړه ایښي ده، دیارپه سترګو په طبیبانومې دسترګوعلاج ونه شوچې ترسره خولۍ مې ستن یستلې،وړمه تارپه سترګو وړه وچموري ،وطن تنګ، حالات موڅه پوښتي نور دغریبۍ ژوندموراځوړند دی ،دښار په سترګو یواځې ته نه وې، چې زما په مرګ دهیڅ نه ژړل سپوږمۍ هم سره لاسونه ایښي و،قرارپه سترګو ګور هم وران نکړ،ستاتصویرزماپه کسو کې خو اخرمیږیانوکړه راجوړه، نرۍ لار په سترګو اومان اشنا،دشاعرۍ خونده دې نشته پیره خامک دسمال دچاراتېرنکړ،یووارپه سترګو