نـــــظر مې شي ستومــانه ، بېرته ستا رخسـارته راشي

بې كــوره مســــــافر دى ، نا اشنـــــــا ديار تـــــــه راشي

په سترګو كې ځاى نه لري ، په زلفو كې دې ورك شي

يــــــو ستړى كليــــــوال ، تياره مـــاښام بازار ته راشي

د ژوند لوبه بايلي ، خو په ګـــــډا ځي د مرګ خولې ته

تش والـــــــوزي هواته،مرغۍ بیرته مـــــــــار ته راشي 

يتيــــــم چې پـــــه ژړا شي ، ميره بيـــــــا څپېړه وركړي

ماشوم كه څوك خپـــــــه كړي ، په ژړا به پلارته راشي

هنــــدارې ټولې ماتې كړي ، څــــــوكاڼې دلته پريږدي

يو څو لېونيـــــان ووځي ، يو څو بېرته ښـــــارته راشي

پـــه كــــور كې څراغ نــه لري ، چې كښېني يې رڼا تــــه

چې توره شپــــه خوره شي ، ســــــحر ځكه يار ته راشي