غزل. هلال

دلته چي راسي نوزړګی به دي پريژدي ته به ځي يوازي غاړه دي جانانه په راتله نه باسم

غزل

دي وطن کي ټول بي ګنا مړي دي ښکاري جل وهلي ساه په ورواخلي

خال

راته له هرڅه ګراني زما دروح هستي يي زه خودي خپله بولم