جشن وارهء نو روز

 

از نظرگاه تاريخ و شريعت

ابوريحان بيروني راجع به  نو روز گفته است:  نو روز كلمه  فارسي  به معناي روز نو است و به اصطلاح زبان پهلوي ايراني روز اول ماه سال را  نو روز مي گويند  جشن وتجليل آن خيلي سابقه تاريخي دور و درازي  دارد  كه ريشه تاريخي آن به زمانهاي قبل از جمشيد  برمي گردد.

 جشن نو روز در افغانستان در پايتخت كشور و هم در اكثر ولايات همه ساله در روز اول ماه حمل كه نخستين روز سال شمسي است طي مراسمي تجليل و بر گزار مي گردد.

ابوريحان بيروني راجع به  نو روز گفته است:  نو روز كلمه  فارسي  به معناي روز نو است و به اصطلاح زبان پهلوي ايراني روز اول ماه سال را  نو روز مي گويند  جشن وتجليل آن خيلي سابقه تاريخي دور و درازي  دارد  كه ريشه تاريخي آن به زمانهاي قبل از جمشيد  برمي گردد.

بنا بر داستانهاي شاهنامه جمشيد پسر طهموريث جشن باستاني نو روز را بنا نهاد و رسوم و آيني را بر قرار ساخته است .

برخي گفته اند : اين روز , روز  پيدايش  زردشت است از اين لحاظ  مجوسيان آن را بشكل روز عيد جشن مي گيرند وبعضي مي گويند مجوسيان اين روز را به عنوان روز آغاز آئين مجوسيت تجليل مي نمايند و اما با مراجعه به تواريخ معتبر و روايات معتمد بر مي آيد كه  بر پا داري و تجليل نو روز در تاريخ اسلام بويژهء در قرون اولي (خيرالقرون) بصورت يك سنت اسلامي اصلا ً وجود نداشت و هيج گاه بگونه عيد تجليل نگرديده

بر گزاري نو روز در ولايت بلخ وصورت حال آن : 

با فرا رسيدن روز اول حمل بيرق ساخته از پارچه قماشي بنام :(جنده حضرت علي كرم الله وجهه) به جاي خاصي  كه در غرب مرقد مزعوم علي رضي الله عنه تعين شده است طي مراسم خاص دولتي و ملي بر عمود بزرگ و بلند و مستقيمي بر افراشته مي شود , همزمان با برافرازي آن توپهاي دولتي به رسم احترام به آن جنده به انداخت  مي پردازند , آن گاه ميله گل سرخ و يا جنده بالا كه مدت چهل روز را در بر مي گيرد با صدها فساد و ناروايها وبدعات شروع مي شود , و در همين روز زنها با لباسهاي فتنه انگيز و با آرايش و پيرايش شيطاني به بازار ها و پاركهاي  باغ روضه  و سبزه زار ها و چمنها و قبرستانها مي پردازند , و در بسا از خانواده ها به مناسبت نو روز غذا هاي خاصي نو روزي تهيه شده و به خانه هاي  خويشان و آشنايان  فرستاده ميشود  و مردم شهر به  خوشحالي ها و ساعت  تيريها مي پردازند مصيبت بار تر از همه آنست كه با فرا رسيدن نو روز دروازه هاي فسق و فجور و فساد بيشتر باز مي گردد  صحنه هاي تمثيل  با كنسرتهاي دور از حيا و مملو از فساد از يك طرف  و سينما ها  با نشان دادن فلمهاي مبتذل و محرك جنس از طرف ديگر بازار شان را گرم مي دارند , نوازند گان  اعم از مرد و زن در هوتل هاي مهم و مشهور اطراف روضه به افتخار ميله گل سرخ  روزانه پرا گرامهاي غزل خواني و سرودهاي شيطاني دارند كه جوانان بي كار و لاابالي اعم از پسران و دختران بازارشان را گرم مي سازند .

با فرا  رسيدن  نو روز و  بالا شدن جنده مزار مزعوم  علي رضي الله عنه كه  بنام روضه شاه ولايت مآب ياد ميشود  با تاسف  كه مركز فساد و شرك  و بدعات  مبدل مي گردد , در همين روزها  گل سرخ مردان و زنان زيادي اعم از جوانان و بزرگ سالان به اطراف روضه به طواف ميپردازند كه آنرا بنام طواف چهل و يك بار ياد ميكنند و بسا از جاهلان و بي خبران از دين و اسلام به قبر و قفل هاي دروازه و ديوار هاي روضه دست و روي  خود را مي مالند  و در خواست  حل  مشكلات و قضاي حاجات مي نمايند  و از اين كار ها اميد ثواب و رفع درجات وآمرزش سيات دارند و به اميد ثواب و نزديكي به الله خود را در شرك و بدعت اعتقادي واقع مي سازند و بسا اوقات چيزهاي را بنام نذرسخي جان به روضه آورده به (ايشانهاي) روضه تقديم ميدارند .

ديگ روضه كه از مظاهر شرك و خرافات بوده و مردم نذرهاي خود را در داخل آن مي اندازند , و اطفال خود را براي شفا يابي از زيرآن مي گذرانند

مردم روي اسطوره معتقد اند كه نعش علي بي ابي طالب بعد از آنكه در عراق به شهادت رسيده به بلخ انتقال داده شده و در اينجا در همين مرقد فعلي مدفون گرديده است اين پندار نه از لحاظ تاريخي سند ثابتي قابل باوردارد و نه شرع آنرا مي پذيرد و نه عقل بر آن  گواهي ميدهد حقيقت امر اسطوره بيش نيست كه خرافه آن را ساخته است .

همين مزار مركز فساد و خرافات گشته صدها ناروايها در آنجا صورت مي گيرد بطور مثال :

استعانت به غير الله

استغاثه از غير الله

بوسيدن قفل هاي دروازه بنام تبرك و حل مشكل

خواستن اداي حاجت و حل مشكلات از غير الله

تقديم نذر به مزار مزعوم

انداختن نذربه ديگ واقع درآنجا بنام نذر ديگ سخي جان

و گاهي هم موافقه تن فروشي ميان جوانان فاسد و دوشيز گان حيا دريده در همين روضه صورت مي گيرد و مع الاسف دراين اواخر روزهاي  چهار شنبه باغ روضه به كاباره شراب نوشي زنان مبدل شده است .

آيا تابوت علي رضي الله عنه بخاطر شكل گيري اين همه فساد و خرافات از عراق بدينجا انتقال يافت ؟

تجليل روز نو روز (جشن نو روز) ده ها و صدها انواع خرافات و بدعات را باخود دارد وهم اين روز از روزهاي قابل افتخار و مردم افغانستان نبوده و هيج سند تاريخي حتي روايت افسانه يي وجود ندارد كه ارتباط  آنرا به ملت افغان ثابت سازد بلكه از زمان در ميان ايرانيان زردشت و غير زردشت رواج داشت و اسلام از اين گونه عقايد و خرافه ها پاك و مبرا است.

مسلمانان در سال دو عيد و در هفته يك عيد  (روزجمعه)  را دارند و اسلام عزيز ا گر از يكطرف مسلمانان را از مشاركت و همانندي با اعياد كافران و مشركان منع فرموده از طرف ديگر بالمقابل روزهايي را براي عيد و جشن داري و برخي از بازيهاي مشروع ,تعين ساخته است .

از انس رضي الله عنه روايت است هنگامي كه رسول الله صلي الله عليه وسلم  در مدينه تشريف  فرما شدند مردم مدينه دو روزي داشتند كه در آنها به بازي و سر گرمي ها ميبرداختند , رسول الله صلي الله عليه وسلم  پرسيدند اينها چي روزهاي هستند }كه آنها را جشن مي گيريد{ مردم گفتند: ما در روز گار جاهليت در اين روزها به بازي مي پرداختيم , رسول الله صلي الله عليه وسلم گفتنند : همانا الله عزوجل به جاي آنها روزهاي بهتر از آنها را به شما ارزاني كرده كه عيد قربان و عيد فطر است .

پس تجليل نو روز از طرف مسلمانان تعبير از خود باختكي و بي فرهنگي  ودنباله روي كفار مجوس بوده و تقليد از روجهاي كهنه و فرسوده نسخ شده آنان است . در حالي كه الله عزوجل مسلمانان را از پيروي و دنباله روي غيرمسلمين منع نموده مي فرمايد : (سپس ما اي پيغمبر بر برنامه و راه روشني از دين قرار داديم  پس از آنان پي روي  كن  و از هوسها و آرزوهاي  كساني كه نميدانند پيروي مكن) .  الجاثيه 18

( و ا گر تو پس از آنكه علم و آ گاهي برايت رسيده است از خواسته هاي آنان پيروي كني مسلماَ درينصورت تو از ستم گاران خواهي بود) بقره 145

نو روز از جمله آن اعمالي است كه در هيچ از شرايع آسماني مشروعيت نداشته و تجليل و بر گزاري آن به حيث يك جشن و عيد در هيچ يك از كتابهاي آسماني نيامده و دليلي بر روا بودن آن به حيث يك عادت و يا عبادت وجود ندارد .

رسول الله صلي الله عليه وسلم گفته است : (هر كس از قومي تقليد و پيروي مي كند از جمله همان قوم و در زمره آنها است)  و نيز مي گويد : ( بامشركان مخالفت نمايد)

بنا َ يهود و نصارا و مجوس عيد بخصوص خو را دارند كه ما با آنان در آن شركت نمي نمايم طوريكه در شريعت و قبيله شان با آنها مشاركت نداريم

و بوسيله اين مقاله به مسلمانان كه مي خواهند از تعليمات ديني شان پيروي  و از ارشادات اسلام اطاعت نموده زندگي اسلام داشته باشيد توصيه مي گردد كه از تجليل اين روز جدا َ خود داري نموده و به تجليل و برگزاري عيدهاي مسلمانان اكتفا نمايند البته مسمانان در هر هفته نيز يك روز عيد دارند (روزجمعه) .

و هم چنان تبادله هدايا  و تحف  ميان  مسلمانان در روز نوروز به خاطر  نوروز و براي تجليل از آن نهايت خطرناك بوده لذا در زمينه نيز توصيه مي گردد كه برادران خطورات مساله را دانسته از تقديم هديه و تحفه  بنام نوروزي  جدا َ خود داري كنند و حتي مباركبادي نوروز نيز نا جايز ميباشد