اختر او زموږ کلي

دا يو حقيقت دي چي زمانه پر خپل سر سوه،ټال يي ډير څه وړي راوړي، له يو پلوه يي پښتني ټولني ته د حالاتو خړ توپان، د دردونو او کړاونوو سري سيلي چي له جنګ او جګړي څخه يي را واخله بيا دنيستي تر کرغيړني څيري او بلاخره د انسان د ابدي دښمن ياني مرګ پوري او همداسي يو شمير نوري خپلمنځي پيښي او ناخوالي چي سپړنه او څيړنه يي زما په اند په لسګونه کتابه ډکوي

 له دغو ناخوالو سره سره پښتانه د کلک هوډ او جميل صبر څښتنان دي چي په ټيلو ټيلو يي خپل ژوند ته ا دامه ورکړي ده ، تر هغو چي ددنيا ټول نيمګړي ارمانونه لهځان سره خپل ابدي ځاي ته ، ګورته يو سيله بله پلوه يي ورباندي د خوښيو اوخوشحالي و ډکي خزاني هم راوړي چي  يوهم اخترونهو ورځي دي . د پښتو ژبي دولسي ادبياتو په هر صنف کي گڼو ليکوالانو  او شاعرانو د اخترونو ستاينه کړي او دهغو لونګينه څيره يي  په لنډيو شعرونو،متلونواو ځينو ادبي ټوټو کي ځاولي ديد پښتو مشهور شاعر ښاغلي رحمت شاه سايل داختر په اړه داسي وايي:بيابه هم ووينم ميلي دسالووالو نجونوچي څوک احتر ته ځي او څوک هم له  اختره راځي

نور بيا

عپدالرحيم هلال